Algemeen

Het GIB, gelegen in een groene omgeving, beschikt over nieuwe en vernieuwde gebouwen, over een moderne en toekomstgerichte infrastructuur. Onze school organiseert tal van activiteiten met een vormende waarde: didactische uitstappen en studiereizen, culturele, sociale en sportieve evenementen.

Het GIB is een school op mensenmaat die aandacht heeft voor de individuele leerling, die aan elke leerling optimale ontplooiingskansen biedt door maximale begeleiding en die met kwaliteitsvol onderwijs voorbereidt op een ruime waaier van studierichtingen in het hoger onderwijs. Meer informatie kan u steeds vinden in onze folder voor nieuwe leerlingen.

Groen kampioen

Verslag Scholenvoetbal SVS Finale Provincie Antwerpen

Aangezien het jaren geleden was dat onze gibbers de finale van Antwerpen van de scholencompetitie veldvoetbal SVS hebben gespeeld, had de directie een supportersbus cadeau gegeven om onze getalenteerde spelers en talrijke enthousiaste supporters veilig te vervoeren naar Turnhout. Onze supporters waren goed gewapend tegen het thuisvoordeel dat Turnhout zou kunnen hebben. We hadden spandoeken, vuurpijlen en vele luide kelen bij die ons naar de overwinning gingen leiden.

Onze jongens warmden traditioneel op terwijl de tegenstander zich opwarmde op ritmisch geklap. Show hadden ze in ieder geval al genoeg bij. Het beloofde een moeilijke wedstrijd te worden aangezien vele jongens van de tegenpartij in de nationale reeksen van het voetbal actief zijn. Ze oogden allen fysiek sterk, groot en technisch begaafd. De scheidsrechter leek op het eerste zicht goed mee te vallen, alhoewel? De wedstrijd werd atypisch verdeeld in vier keer 22.50 minuten. De scheidsrechter blies de wedstrijd op gang en onze supporters van de derde graad gilden de longen uit hun lijf.

Het eerste kwart van de wedstrijd moest het GIB veel achter de bal aanhollen. We werden bij de keel gegrepen en konden daar nauwelijks iets tegenover stellen. Slechte controles, te veel balverlies en vele slordigheden in ons spel, zorgden voor eenrichtingsvoetbal. Met veel geluk en enkele mooie parades van P Stessens hielden we trots stand en eindigde het eerste kwart op een droog gelijkspel.

De druk konden we echter in het tweede kwart niet afhouden en de tegengoal was daardoor onvermijdelijk. Al snel in het tweede kwart kon Turnhout scoren. Onze jongens reageerden goed met een uitgekiende counter. A Parisis werd alleen voor de doelman gelanceerd en schoof enkele minuten na de tegentreffer de gelijkmaker binnen. Onze supporters en de voltallige staff sprongen recht en luidden de kelen. De eerste Bengaalse handfakkels, vatten vuur tot groot jolijt van de GIB-aanhang. Kort na het aansteken van de eerste fakkels werd het zicht van onze jongens verstoord door de rookontwikkeling op en rond het veld. Het zorgde voor epische taferelen.

Onze jongens hebben dit gelijkspel lang kunnen vasthouden, ondanks het feit dat Turnhout de betere ploeg was. De GIB-talentjes streden met man en macht, liepen voor elkaar ettelijke kilometers en stonden elkaar bij waar nodig. Toch was de tweede tegentreffer een feit. Jammer genoeg stonden we dus achter en moesten we wel uit onze schelp komen. Onze jongens reageerden goed en konden weerstaan aan de druk van de tegenstander. Zij hadden echter hun krachten vergooid in de eerste helft en de continue druk die ze toen opvoerden, was ver te zoeken. De wedstrijd werd steeds grimmiger en de sfeer sloeg om tot een bikkelharde wedstrijd. Veel over-en-weer geroep, opstootjes en veel gereclameer bij de scheidsrechter, zorgden ervoor dat Turnhout hun geduld verloor. Een elleboog op onze goalgetter A Parisis was het gevolg hiervan. Een dikke snee in zijn oor hield hem echter niet tegen om te blijven voetballen. Hij moest even naar de kant voor verzorging aangezien er geen bloed aanwezig mag zijn op het veld, doch speelde hij de wedstrijd uit. En maar goed ook …

We stonden nog steeds een goal achter en in de laatste minuten van de wedstrijd konden we nog een slotoffensief forceren. Doelpogingen in overvloed, daar onze twaalfde man in actie was geschoten. Ze schreeuwden onze jongens naar voren en met hun laatste krachten konden de spelers nog enkele kansen afdwingen. Tot de befaamde minuut 92 … J Simons schilderde een weergaloze voorzet vanop de flank in het pak dat bestond uit 10 GIB-talentjes en 11 bloeddorstige verdedigers. Zelfs onze doelman P Stessens trok mee ten aanval in de allerlaatste kans van de wedstrijd.

De bal van J Simons bleef in pak hangen en er ontstond even het geloof in een gelijkmaker. Onze supporters werden zenuwachtig en je zag de hoop op de gezichten. Goaltjesdief A Parisis aarzelde niet toen de bal voor zijn voeten viel. Hij haalde uit en jawel, hij legde de 2-2 in het mandje. Iedereen werd zot, Bengalen lichtten gans Turnhout op en een ware veldbestorming maakte de authentieke sportervaring compleet. Het onwaarschijnlijke gebeurde. Onze jongens maakten gelijk in de laatste seconden van de wedstrijd en maakten zo nog kans op het kampioenschap van Antwerpen.

Bij SVS doen ze niet aan verlengingen dus gingen we meteen penalty’s trappen. Beide ploegen vaardigden elks 5 spelers af die onderling gingen uitvechten wie de kampioen van Antwerpen werd.

Onze eerste penalty ging mooi binnen, van de tegenpartij ook. B Mulders bezweek echter even aan de druk en trapte op de doelman van Turnhout. Even vreesde we het ergste maar toen een speler van Turnhout meteen erna miste, was de stand al meteen in evenwicht. Onze jongens brachten het GIB enkele seconden later op voorsprong. We geloofden weer in winst en hoopten. P Stessens pakte koelbloedig de volgende penalty en we stonden er dus 1 voor. De 4de penaltytrapper van het GIB kon de druk opvoeren bij Turnhout door de volgende penalty te scoren. Als die erin ging, moesten zij wel scoren of ze lagen eruit. Onze man faalde niet en werkte de bal mooi in de netten. Alle druk lag nu bij de tegenstander. Indien hij miste, lag Turnhout uit de finale en waren wij kampioen van Antwerpen. De speler in kwestie loopt aan … Iedereen muisstil … De speler bezweek onder de druk en schoof de bal rakelings naast het doel van P Stessens.
Turnhout veranderde even in Werchter en een veldbestorming kon niet vermeden worden. De laaste Bengalen vatten vuur en de liederen werden ingezet. Dansende spelers, zingende supporters en fiere coaches liepen hand in hand, schouder om schouder het veld rond. De spelers van Turnhout dwaalden richting kleedkamers terwijl wij nog minutenlang zongen en vierden. Iedereen was in extase en niet veel later kwam het besef. We waren nu eenmaal kampioen van Antwerpen. In de kleedkamer werden onze topatleten getrakteerd op een glaasje cava en door de speakers van de boxen klonken prachtige beats die onze leerlingen verder in extase brachten.

Met een voldaan gevoel, met de gouden medailles en met de beker in de hand trokken we met de bus terug richting Brasschaat. Aangekomen in het GIB sloten we nog gezellig af in de Vreemde Vogel om de overwinning te vieren. Iedereen kan terugblikken op een geslaagde campagne die nota bene nog niet gedaan is. We mogen dan wel de beste schoolvoetbalploeg van Antwerpen zijn, de beste van Vlaanderen zijn we NOG niet. We hebben ons nu gekwalificeerd voor de kwartfinale van het Vlaams Kampioenschap dat in de loop van maart plaatsvindt. Misschien een nieuwe volksverhuizing in de maak?

J VAN CANT

Brasschaat